مجله قصر باران - دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي بابل

  Journal of Ghasr-e-Baran 
English  
دوره 1، شماره 1، پاييز و زمستان 1387
«« قبلي 5 از 8 بعدي »»

بررسي ميزان فعاليت آنزيم اسپارتات آمينوترانسفراز در بزاق بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن قبل و پس از درمان
محمود خسروي، محمد حاجي امجد، دردي قوجق

اطلاعات تماس:


تاریخ دریافت: تاریخ اصلاح: تاریخ تایید :

چكيده:
سابقه و هدف: در سالهاي اخير مشخص شده كه بررسي شاخصهاي كلينيكي و معمول، درافتراق بين وقوع يك بيماري پريودنتيت فعال و غيرفعال ناتوان هستند. اطلاعاتي كه اين شاخصها در اختيار ما قرار مي دهند مربوط به شدت و وسعت بيماري است تا اينكه مربوط به فعاليت فعلي بيماري باشند. هدف اين پژوهش بررسي ميزان آنزيم آسپارتات آمينوترانسفراز در بزاق قبل و بعد از درمان در بيماران پريودنتيت است.
مواد و روشها: 32 بيمار پريودنيت مزمن متوسط مورد بررسي قرار گرفتند. يك ميلي ليتر از بزاق در شرايط غير تحريكي قبل و بعد از درمان بيماران پريودنيت تهيه گرديد. سپس فعاليت آنزيم آسپارتات آمينوترانسفراز با استفاده از روش كيت آزمايشگاهي استاندارد اندازه گيري شد. داده هاي بدست آمده با استفاده از نرم افزارSPSS و آزمونPaired T-Test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: يافته ها نشان داد كه فعاليت آنزيم آسپارتات آمينوترانسفراز قبل و بعد از درمان اختلاف قابل توجهي دارد (05/0>p)، به طوري كه قبل از درمان فعاليت آنزيم برابر با 3/9± 4/78 واحد بين المللي در ميلي ليتر و پس از درمان برابر با 1/8±7/54 واحد بين المللي در ميلي ليتر بوده است.
نتيجه گيري: فعاليت آنزيم آسپارتات آمينوترانسفراز بزاق قبل از درمان بالاتر از بعد از درمان است. بنابراين، در بيماران پريودنتال فعاليت آنزيم آسپارتات آمينوترانسفراز بزاق بالا و قابل پيگيري است.

كلمات كليدي: پريودنتيت، مايع شيار لثه اي، بزاق، آسپارتات آمينوترانسفراز


متن كامل | XML
كليه حقوق براي مجله قصر باران - دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي بابل محفوظ است.
Powered by Health Researchers R&D Institute